برو برو ... که دگر , آشنا نمی خواهم ... به درد ... خو گرفته ام و دوا نمی خواهم تو قبله گاه منی ...؟ من ز قبله بیزارم ... تو گر خدای منی ... من خدا نمیخواهم . این ... داستان زندگی ماست : یکی بود ... یکی نبود ...

به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت، غصه هم میگذرد، آنچنانی که فقط خاطره ای خواهدماند ... اما ... !!!